tikkeltje asociaal

christmas

Veel te vroeg moest ik alweer afscheid nemen. Hij stond pas drie weekjes. Met veel zorg en aandacht was hij samen met mama uitgezocht en in mijn woonkamer geplant. Met evenzoveel liefde was hij behangen met mijn mooiste ballen en snuisterijen die ik zowel nationaal als internationaal heb opgepikt. Mijn trots en troost. Glimmend lichtpunt tijdens deze donkere winterdagen. Maar het mocht niet langer zo zijn. De gemeente vond dat het toch echt tijd was om hem te laten gaan. Dag piek. Dag ballen. Dag boom. Maar dat laatste was nog makkelijker gezegd dan gedaan, want hij was klein maar met een flinke omvang. Een spoor van naalden door het trappengat was dan ook geen optie. Dan maar over het balkon. Of niet? Eigenlijk wel een tikkeltje asociaal… maar twee etages vegen had ik toch ook geen zin in of energie voor. Dus drie keer kijken of er echt niemand aankwam en toen hup erover. Met een luide voldoenende plof kwam hij op de stoep terecht. Stiekem toch wel heel erg leuk. Nog een keertje! Jammer dat ik daar weer een jaar op moet wachten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: