samen zijn we sterk

konijn1Van alle pluizenballetjes die ik door de jaren heen gehad heb zijn Bennie en Izzy toch wel de twee uitersten. Bennie voelde zich meteen helemaal thuis, is dol op knuffelen en vindt eigenlijk alles goed. Izzy daarentegen heeft echt een tijd nodig gehad om te aarden en is stiekem ook wel een beetje high-maintenance. Als ik nu terug denk aan dat moeilijke begin met Izzy, dan vind ik het vooral prachtig om te zien hoe ver we samen gekomen zijn.

izzy1

De mooie meid!

De eerste dagen dat ik Izzy had beet ze te pas en te onpas in mijn handen; zelfs wanneer deze rustig en onbewogen in mijn schoot lagen. Het werd zelfs zo erg dat ik op een gegeven moment met handschoenen aan bij ze ging zitten, omdat ik echt bang van haar (en haar tanden) was. Nu loop ik gerust met mijn blote voeten in mijn slippers door de kamer, wetende dat ze niet zomaar op mijn tenen zal gaan knauwen.

 

Ook eten geven was ooit een gevaarlijke onderneming, want Izzy werd al hondsdol als ze ook maar dacht dat ik eten neer ging zetten. Dan stoof ze het hele hok door en had ze echt niet het geduld om te wachten tot ik het bakje neergezet had, wat als risico had dat of mijn handen tussen haar en het eten zaten óf ze met haar tanden tegen de rand van de etensbak aan kletterde.

Maar naar mate de tijd verstreek begon ze door te hebben dat er een regelmaat zat in de verschijning van dat gekke mens en dat dat echt niet ging veranderen omdat mevrouw als een gek heen en weer raasde. Bij het opstaan en voor het avondeten krijgen ze brokken, en na mijn ontbijt/avondeten wordt er eerst met Bennie geknuffeld (en een boek gelezen, waar niet op gekauwd mag worden) voordat het lekkers op tafel komt. Dat heeft ze nu heel goed door en ik kan haar nu heel beheerst eten geven en zelfs uit de hand voeren, wat in het begin echt geen optie was.

Een beetje aaien als ze aan het eten is, is tegenwoordig ook geen probleem. In het begin hupte ze dan snel een stukje opzij en dan liet ik haar ook gaan. Nu blijft ze lekker zitten kauwen en kan ik mooi even een hand over haar bolletje halen. Zo’n knuffelkont als Bennie zal ze nooit worden, en dat hoeft ook niet, want Bennie knuffelt wel voor twee, maar een aai als ze dan toch langshupst heeft ze geen problemen mee.

izzy2

‘Ik gebruik jou wel even als ruggensteun.’

Ook is ze in het algemeen een stuk rustiger geworden. In het begin zat ze geen moment stil en lag ze echt nooit heerlijk gestrekt te luieren wat toch wel één van Bennie zijn favoriete bezigheden is. Langzaam maar zeker durfde ze er toch wel bij te gaan liggen (als ik er niet was), maar dan wel met haar poten zo onder zich dat ze bij het minste of het geringste weg kon stuiven. Tegenwoordig kan mevrouw zich wel heerlijk uitrekken in volledige relax stand, zelfs als ik op aai afstand zit, want ze weet dat ze van mij niks te vrezen heeft.

 

We hebben een lange weg gehad, maar we zijn ook erg ver gekomen!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: