geluisterd: boek II en VI

marionpauw

Vorig jaar las ik mijn eerste boek van Marion Pauw, hemelen, en ik vond dit erg goed. Genoeg reden om meer van haar boeken te lezen zou je zeggen, maar toch hadden ze op mijn meterslange leeslijst geen hoge prioriteit. Gelukkig staan een aantal van haar boeken ook in de luisterbieb, waardoor ik ze heerlijk op de fiets en in de sportschool kan “lezen”. Zo luisterde ik deze maand naar zondaarskind waarin de bejaarde Truitje wraak neemt op Frédérique die haar in hun jonge jaren een groot onrecht heeft aangedaan. Daarna begon ik in we moeten je iets vertellen waarin de schrijfster Kathelijne een abortus ondergaat en vervolgens het spoor even bijster is.

Zondaarskind is een goed bedacht verhaal met interessante karakters. Ik houd wel van boeken met eigenwijze oudjes, zeker als ze op wraak uit zijn. Ja, hier heb ik van genoten. We moeten je iets vertellen, daarentegen, vond ik echt verschrikkelijk. De schrijfstijl trok me niet, de toon was irritant belerend, de karakters waren vermoeiend en het verhaal was slapjes. Op basis van dit boek had ik nooit een ander boek van Marion Pauw opgepakt. Een wisselend repetoir dus, maar tot nu toe blijft hemelen mijn favoriet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: