[lezen] Ari and Dante

“Another secret of the universe: Sometimes pain was like a storm that came out of nowhere. The clearest summer could end in a downpour. Could end in lightning and thunder.”

Wat een verschil kan twee jaar maken. Ik las Aristotle and Dante discover the secrets of the universe van Benjamin Alire Sáenz voor het eerst in mei 2015. Ik had toen onwijs hoge verwachtingen van dit boek aangezien de hele bookstagram community er razend enthousiast over was. Helaas maakte het boek voor mijn gevoel die hoge verwachtingen toen niet waar. Ik vond het een goed boek, maar niet bijzonder speciaal. Nu, twee jaar later, denk ik hier echter heel anders over.

Ik ging dit keer met een heel ander gevoel het boek in en had eigenlijk weinig verwachtingen (want vraag me niet waar het boek buiten de grote lijnen precies over ging). Ook sloot mijn stemming dit keer waarschijnlijk beter aan bij de sfeer van het boek. Het is namelijk niet het vrolijke zomerse (liefdes)verhaal dat ik de eerste keer verwachtte, maar bevat juist een behoorlijke dosis teenage angst en zoektochten naar identiteit (zowel ethnisch als seksueel).

IMG_20170509_185504_245Dante can swim. Ari can't. Dante is articulate and self-assured. Ari has a hard time with words and suffers from self-doubt. Dante gets lost in poetry and art. Ari gets lost in thoughts of his older brother who is in prison. Dante is fair skinned. Ari's features are much darker. It seems that a boy like Dante, with his open and unique perspective on life, would be the last person to break down the walls that Ari has built around himself. But against all odds, when Ari and Dante meet, they develop a special bond that will teach them the most important truths of their lives, and help define the people they want to be.

Toch weet dit boek prima de balans te vinden tussen de troebelingen van twee tieners, een fantastische vriendschap en de overduidelijk support van liefhebbende ouders. Er zijn zoveel Young Adult boeken waarin de ouders schijnbaar geen deel uitmaken van het leven van hun tieners en dat stoort me wel een beetje. Mijn ouders waren onwijs belangrijk in die periode in mijn leven (en zijn dat trouwens nu nog) en ik ben zo blij dat de ouders van Ari en Dante ook betrokken zijn bij het leven van hun zoons, maar tegelijkertijd ook zelf zo hun gebreken hebben.

Ari en Dante is een prachtig boek wat van mij 4,5 sterretje krijgt en ik van harte aan zou bevelen. Mocht je hem dan liever in het Nederlands lezen: dat kan, want in juni verschijnt de Nederlands vertaling bij Blossom Books.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: