[leven] konijnen en kinderen

Deze post is geïnspireerd door een bericht van een mede-boekenworm die het momenteel nogal zwaar heeft met één van haar katten die regelmatig epileptische aanvallen heeft. Zij was nogal overstuur omdat een aantal mensen suggereerden dat zij haar kat dan maar beter weg kon doen, en dat zij zich dat persoonlijk heel erg aantrekt kan ik volkomen begrijpen! Tegen mij heeft namelijk ook wel eens iemand gezegd dat ik één van mijn vorige konijnen beter terug kon brengen omdat ze zo vaak ziek was. Pardon?! Ja, hier kan ik mij nog steeds ontzettend over opwinden.

Niemand zou het namelijk ooit in zijn hoofd halen te suggereren dat iemand afstand doet van zijn kind omdat het ziek is of iets mankeert. Waarom is deze grens dan zoveel lager voor huisdieren? Mijn konijnen zijn mijn kindjes. Ik heb er net zo bewust voor gekozen om deze twee pluizenbolletjes in huis te halen, als dat anderen ervoor kiezen een gezin te beginnen. En ja, soms markeren ze wat. Zo heeft Bennie vaak problemen met zijn kiezen waardoor hij regelmatig onder het mes moet, wat een emotionele en fysieke uitputtingsslag is en waar veel tijd in gaat zitten (voor mij én mijn super-mama, die gelukkig begrijpt hoe belangrijk mijn nijntjes voor mij zijn). Maar een kind kan ook wat mankeren. Helaas wordt niet elk kind gezond geboren en ook heeft niet elk kind het geluk gezond op te groeien. Deze dingen heb je niet voor het kiezen en je moet roeien met de riemen die je hebt. Dat wil niet zeggen dat je je kind in de steek laat wanneer het ziek is.

20170620_100226Maar zelfs al kost zo’n ziek dier bij vlagen heel veel tijd en energie, ze geven zoveel meer terug. Elke ochtend begint met een glimlach als ik langs de konijnenkamer loop en die twee lekker tegen elkaar aan zie dutten of ze juist staan te dralen bij de etensbak omdat ze honger hebben. En dan heb ik het er nog niet eens over hoe mijn hart overloopt van liefde als Bennie lekker tegen me aan kruipt om geknuffeld te worden of Izzy lekker om me heen scharrelt en komt kijken welk boek ik nu weer aan het lezen ben. Deze twee maken mijn leven 100% beter en er is geen denken aan dat ik ze wegbreng omdat ze ziek zijn. En ik hoop van harte dat de meeste mensen die de keuze maken een huisdier te nemen hier niet zo makkelijk over denken. Helaas vertellen de overvolle opvangcentra nog steeds een ander verhaal.

Dit wil overigens niet zeggen dat ik vind dat er geen omstandigheden zijn waarin afstand van je geliefde huisdier wél een goede optie is. Stel je voor dat je ineens ernstig ziek wordt en niet meer meerdere keren per dag je hond uit kunt laten, of dat je noodgedwongen moet verhuizen van een woonhuis met ruime tuin naar een klein appartement waar je kat niet meer naar buiten kan, of dat het konijn dat zo lief in dat opvanghok zat juist doodsbang is voor je kinderen. Maar ik denk dat in dit soort gevallen altijd het geluk van je dier voorop staat en niet je eigen gemakzucht.

Gelukkig komt er wel steeds meer aandacht voor het voorkomen van impulsaankopen. Zo verkopen veel tuincentra al geen knagers meer en stond er van de week in de krant dat ze willen dat er een verplichte bedenktijd komt voordat je een beestje mee naar huis kan nemen. Ook bespraken ze de optie het beestje terug te brengen als het niet binnen het gezin past, zodat het in ieder geval niet ergens gedumpt wordt. Ik hoop van harte dat ze deze regels gaan doorvoeren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: